Stories

Bridal stories

You’re mine now

Verhaal van Manon en Jordan Wang

 

Met mijn handen in mijn zij (want zo moest dat om mijn jurk dicht te kunnen rijgen), keek ik naar mezelf in de spiegel terwijl er een viertal dames achter mijn rug letterlijk de touwtjes aan elkaar vast probeerden te knopen. Ik deed een poging ze over mijn schouder aan te kijken.

 

“Gaat het goed?”, vroeg ik. Een vraag waarop ik het antwoord al wist, want ik stond nu zo’n twintig minuten in deze positie. De telefoon ging. “Wat?”, hoorde ik mijn moeder geschokt zeggen. “Hij komt NU lopend de straat in? Maar we hebben haar jurk nog niet vast gekregen. Hij moet nog even wachten”, ging ze verder.

“Hij is lopend?”

“Ja, dat zei je vader net.”

 

Dat vond ik vreemd, want ik dacht dat er was afgesproken dat mijn vader hem met de auto zou brengen. Een paar minuten later was die jurk eindelijk dicht. Ik denk dat het de eerste en laatste keer zal zijn dat ik bij het opendoen van de deur drie mannen tegelijk met open mond liet staan. Daar stond ik, in mijn wijde, prinsessen-rode, flamingo, bloemenjurk. Ik weet niet eens meer of mijn toen toekomstige man Jordan nog iets anders wist te zeggen dan: “Wow, you’re red.” Zijn ogen keken niet alleen vol verbazing maar ook vol trots. Nog meer vol liefde. Zo mooi had ik ze misschien nog nooit gezien. Ze keken naar me alsof ze wilden zeggen: “Natuurlijk is het mijn meisje die voor een rode jurk kiest, natuurlijk kiest ze voor iets niet standaard. Ze is lief en moedig en daarom hoort zij bij mij. Deze is van mij.” Toen ik langzaam loskwam uit zijn omhelzing zag ik mijn vader, mijn broer en nog twee Chinese mensen -Jordans- ouders aan de overkant in eenzelfde soort verbijstering staan.

 

“Vol trots en verbazing zei hij: Wow, you’re red!”

 

Dat ik gekozen had voor een rode jurk gebeurde eigenlijk totale toeval. Online had ik een jurk gezien met wat rode accenten en de verkoopster pikte mijn jurk er -tussen alle andere jurken- uit en zei: “Laten we deze gewoon eens aan doen, om te kijken of rood je überhaupt staat.”

 

Toen ik de jurk aan deed was ik meteen verliefd. Want wat kwam alles mooi bij elkaar. Jordan en ik ontmoetten elkaar in Madrid, hij is Chinees en ik houd van net even wat anders. Beter gezegd; ik ben net even anders. En deze jurk was Chinees rood, flamingo- bloemig Spaans en heel wat anders. Toen ik naar buiten liep tilde ik mijn jurk op en kwamen mijn zwart met felroze gympen tevoorschijn, om het helemaal af te maken. De trouwerij moest uiteraard een mix van China en Nederland worden. En dat was het. Met dansende draken, een kleine Chinese theeceremonie, karaoke en Chinees eten. Ik ben even vergeten wat het typisch Nederlands maakte.

 

Ik droomde altijd van zo’n grandioze opkomst en een lange aanloop naar mijn bijna- man toe.

 

We hadden bedacht dat eenieder zijn of haar grote moment zou krijgen; mijn broer (die ons trouwde), gevolgd door Jordan met ons liefste bruidsmeisje (met in haar ene hand een koekje en in de ander een Chinese parasol) en als laatste ik met mijn vader aan mijn zijde.

 

Terwijl het lied van Coldplay (een lange versie van “Life in technicolor’) begon te spelen, wij in de hal van Hotel New York Rotterdam op onze beurt stonden te wachten om ‘op’ te gaan, de gasten zich afvroegen of er nog wel iemand kwam (want het nummer was al minuten lang aan het spelen en er was nog niemand te zien), vroeg ik of ik nog naar het toilet mocht. Mijn vader keek me aan en zei: “Nee. Nee dat gaat niet meer. ” Hij gaf me een arm en daar gingen we. 

 

“Jordan haalde een mp3 recorder uit zijn zak.. Hij begon Try for your love uit de film Fame te zingen!”

 

Toen het officiële moment daar was om onze geloften uit te spreken, haalde Jordan een mp3 recorder uit zijn zak. “I am sorry, this might hurt your ears”, begon hij. “Because I will begin to sing.” Nu was ik degene die verbaasd was en verliefder dan ooit. Hij ging zingen voor mij, terwijl iedereen keek. Mijn broer hield de microfoon vast waar Jordan de Mp3 speler bij hield. Met die zachte lieve stem begon hij, ietwat bibberend, ‘Try for your love’ uit de film ‘Fame’ te zingen. Ik leunde in om hem te zoenen, maar hield snel mijn handen voor mijn mond en schudde lachend mijn hoofd. Nee, houdt je in. Nog heel even. 

 

“Jordan, I give you this ring as a signal of my promise and love to you.”

Jordan fronste zijn wenkbrauwen.

“Do you understand the meaning?”, vroeg ik.

“N-no”, zei hij voorzichtig.

“It doesn’t matter. You’re mine now”, antwoordde ik en schoof de ring om zijn vinger.

 

Mijn broer pakte de microfoon weer over en met een hand in de lucht en overweldigend enthousiasme verkondigde hij: “I now pronounce you husband and wife, Mister and Misses Wang Dan. Now gimme some love!”

 

(C) by Manon Wang

Echt Sharon - Weddingplanner Almere
Echt Sharon - Weddingplanner Almere
Echt Sharon - Weddingplanner Almere
weddingplanner almere

Hét aanzoek waar je van droomt

Verhaal van Mandy en Jeroen

 

Verliefd, verloofd getrouwd! Al een tijdje droom je van het aanzoek. Maar wanneer en hoe je grote liefde je gaat vragen is bij iedereen verschillend. Lees je mee met mijn aanzoek? Romantisch en verrassend was het zeker wel!

 

En toen waren we verloofd…

En toen waren we verloofd…

 

Zeurde jij ook al maanden bij je vriend wanneer hij je nou eindelijk eens zou vragen? Ikke wel! Ook wel een beetje om te sarren, want ik wist dat hij het vervelend vond als ik erover begon maar stiekem droomde ik er natuurlijk wel van! Dat hij en ik bij elkaar horen was mij allang duidelijk. Dus waarom jaren wachten met een aanzoek? Althans, zo dacht ik er over… En hij gelukkig dus ook?

 

Gezien coördineren en projecten managen mijn dagelijkse werkzaamheden zijn, ben ik eigenlijk ook best wel een control freak in mijn privé leven. Huis moet dus altijd netjes zijn, ik hou er van als dingen goed gepland zijn en wil het liefst overal overzicht houden. Dus het aanzoek had ik al helemaal uitgestippeld in gedachten… Iets romantisch, alleen hij en ik, op een mooi strand ver weg hier vandaan, heerlijk warm weer en de wind die door je haren gaat. Ik gaf dus wel de hint dat als hij een aanzoek wilde doen, ik er niet zoveel mensen om heen wilde hebben. En aangezien we deze zomer gaan rondreizen langs mooie kustplaatsen in Amerika, had ik natuurlijk al helemaal bedacht in welke stad en op welk plekje het moest gebeuren. Ik had zelfs een link naar hem gestuurd met prachtige ringen, niet al te duur, met de opmerking hier te kijken mocht het in zijn gedachten zover zijn. Ik weet het, klink erg nietwaar? Dat beloofd nog wat naar onze grote dag!

 

Hoe het allemaal begon…

 

Ik heb dus een hekel aan sporten maar zeur wel om het lichaam van een model. Gezien mijn vriend mij het liefst afgetraind zie, stelde ik voor dat hij mij eerst ten huwelijk zou vragen en ik dan genoeg reden, en vooral motivatie zou hebben om te gaan sporten. Maar nee, meneer was het daar niet mee eens en draaide het om! Als ik eerst zou gaan sporten en ik liet zien dat ik goed bezig was, dan zou hij mij vragen…

 

Goed, dus zo gezegd zo gedaan! Ik in januari fanatiek begonnen met sporten, en oke, van de zomer gaan we drie weken lang rondreizen en ik wil ook gewoon in mijn bikini rond huppelen zonder onzeker te hoeven zijn. En mijn vriend had ook ‘per ongeluk’ laten vallen dat het aanzoek weleens tijdens onze vakantie zou kunnen gaan gebeuren. Yeaahhh, nog meer redenen om er op en top uit te zien van de zomer!

 

Maar eerst Valentijnsdag! Weer een jaartje vol mooie momenten samen er bij, zeker sinds we zijn gaan samenwonen in augustus 2015. Zeker een van onze beste keuzes ever, want wat hebben we het leuk en gezellig thuis! (En ja, die van mij wast en kookt wel). In de ochtend kreeg ik een heerlijk ontbijtje op bed van hem. Maar geen kaart of rozen… Eeuhm ja, ik was best wel beledigd! Hallo??? Die verdiende ik toch wel?! Nee die zouden later komen zei hij. In de middag moest hij namelijk eerst nog zijn vader ‘helpen’ met het opbouwen van iets. Toen hij weg was, heb ik nog het huis schoongemaakt en ik had wel mijn best gedaan voor hem uiteraard! Door het hele huis hingen kaarten met zogenoemde ‘Love Quotes’ en op tafel lag een heerlijke grote chocolade reep in een speciaal voor hem gemaakte wikkel. Afijn, toen meneer terug kwam in de middag kwam hij nog steeds met lege handen thuis… Even tot tien tellen hoor!

 

Goed, we zouden in de avond uit eten gaan bij het restaurant waar we alleen heen gaan als we wat te vieren hebben, zoals deze keer dus. Ik had een nieuwe outfit gekocht dus besloot mijn bui maar even op zij te zetten en mijn outfit, haren en make-up op orde te brengen! Aangekomen bij het restaurant, werden we naar onze tafel verwezen. Ik kon de tafel nog niet eens zien, maar dacht alleen maar; Nee niet hier zo dicht bij de ingang 🙁 Okeeeeee, toen ik de tafel zag stonden er 40 roze rozen op en een gigantische valentijnskaart. Hoe lief? He got me!

 

Na een heerlijke proeverij was het tijd voor het dessert. Meneer ging nog even ‘naar het toilet’. Ineens kwam er een nummer van Chris Brown. Ik dacht nog; nou nou hippe muziek voor dit restaurant. De muziek ging steeds harder en mijn vriend kwam ondertussen aan tafel. Ik zei er nog wat over tegen hem en ineens trok hij een gezicht dat ik dacht hij weet hier meer van. Ja hoor, daar ging hij! Hij stond op en ging het nummer playbacken terwijl hij ondertussen ging dansen (hij is hip hop leraar geweest. Waaaaatt?? Wat doe je? Ga zitten gek, het hele restaurant kijkt naar je!! Maar ik moest genieten zei hij, want dit was het moment. Ken je dat, dat je zo verbaasd bent dat je nog denkt; welk moment? Ondertussen kwam de restaurantmanager alles filmen. Naar mate het nummer afliep kwamen de hartjes ballonnen tevoorschijn met daaraan een prachtige ring. OH MIJN GOD!!! Dit gebeurt echt… Ja hoor, daar ging hij! Op zijn knieen, zei een heel verhaal wat ik niet eens meer weet omdat ik zo vol ongeloof daar zat en toen kwam de vraag. “Lieve Mandy, wil je met me trouwen?” Ik dacht dat ik altijd heel hard en lang ja zou roepen maar ik kon alleen maar ja knikken… Hij schoof de ring om mijn vinger, ik keek ernaar en besefte dat de ring niet mooier had kunnen wezen. Ik ben verloofd! Na een paar dagen op een roze wolk had ik natuurlijk bedacht dat ik wel kon gaan beginnen met dingen zoeken en regelen. Oeps, dat is dus meer dan ik had bedacht!

 

Van buiten de grootste glimlach op mijn gezicht ever, van binnen de paniek; HELP IK GA TROUWEN! En nu?